Dotacje dla edukacji

w 2018 roku

wysokość dotacji od 85 % do 100%


Produkt 5: Certyfikowane kursy i szkolenia z nowoczesnych metod nauczania dla nauczycieli, uczniów i rodziców

Kursy i szkolenia
Prof. Stanisława Dylaka
Kursy i szkolenia
Moderator

Zespół prof. zw. dr hab. Stanisław Dylak

Pedagog, dydaktyk i pedeutolog.Kierownik Zakładu Pedeutologii na Wydziale Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.Autor trzech monografii, redaktor i współredaktor siedmiu prac zbiorowych. Poza tym opublikował ponad 100 artykułów w czasopismach naukowych. Jego zainteresowania naukowe związane są z mediami, kształceniem nauczycieli, kulturą wizualną, programami nauczania. Kierował zespołem, który opracował pierwszy w Polsce program kształcenia nauczycieli przyrody dla zreformowanej szkoły podstawowej. Prowadził kilka projektów międzynarodowych w ramach programów PHARE, trzy z nich dotyczyły edukacji przyrodniczej i kształcenia nauczycieli w tym zakresie, jeden projekt dotyczył programów szkolnych, jeden zastosowania technologii informacyjnych w kształceniu uniwersyteckich kadr administracyjnych.Poza działalnością akademicką Profesor interesuje się tworzeniem materiałów dydaktycznych. Był inicjatorem oraz współtwórcą ponad dwudziestu filmów o szkołach w Europie, z czego większość dotyczyła szkół alternatywnych. Niektóre z tych filmów były prezentowane w programie I TVP. Dwukrotnie uczył w amerykańskim uniwersytecie UNI – University of Northern Iowa, w Stanie Iowa, USA (studia nad mediami) oraz jako visitng scholar w Uniwersytecie w Lubbock, Texas, USA. W roku 2010 przez jeden semestr przebywał w Appalachian State University w Boone, USA jako visiting scholar.

I. KSZTAŁCENIE WYPRZEDZAJĄCE

II. ODWRÓCONA KLASA

III. PODZIELANE KOMPETENCJE UCZNIOWSKO -NAUCZYCIELSKIE

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania

Podstawy teoretyczne strategii kształcenia wyprzedzającego. Zbieżne okoliczności prowadza do zbieżnych rozwiązań…

O związkach semantycznych, semiotycznych i pragmatycznych z odwróconą klasą. Weryfikacja strategii. Praktykowane SKW

w Polsce. Przykłady scenariuszy oraz dobrych praktyk. Projekty realizacji SKW dla szkoły.

b) Etapy realizacji kursu (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z tematem; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (obserwacje, debaty

i eksperymenty, sondaże…); prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań

i zajęć…); refleksja nad własną i mentorów działalnością dydaktyczną. Scenariusze lekcji oparte na strategii kształcenia wyprzedzającego.

c) Zaliczenie i certyfikacja.


a) Cele i materiał uczenia się i nauczania Zbieżne okoliczności prowadzą/mogą prowadzić do zbieżnych rozwiązań…

O związkach semantycznych, semiotycznych i pragmatycznych odwróconej klasy ze Strategią Kształcenia Wyprzedzającego. Początki, upowszechnianie oraz powszechność odwróconej klasy w USA

i Europie zachodniej…Istotne ogniwa odwróconej klasy. Projekty realizacji OK dla szkoły

b) Etapy realizacji kursu

(poszukiwania w przestrzeni cyfrowej; dyskusja online w małych grupach; komentarze indywidualne i grupowe; własne działania - próby realizacji odwróconej klasy; komunikacja z nauczycielami z USA, praktykującymi zasady odwróconej klasy; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć…); refleksja nad własną i mentorów działalnością dydaktyczną). Scenariusze lekcji oparte na strategii odwróconej klasy.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania Zbieżne okoliczności prowadzą/mogą prowadzić do zbieżnych rozwiązań…

O związkach semantycznych, semiotycznych i pragmatycznych odwróconej klasy ze Strategią Kształcenia Wyprzedzającego. Początki, upowszechnianie oraz powszechność odwróconej klasy w USA

i Europie zachodniej…Istotne ogniwa odwróconej klasy. Projekty realizacji OK dla szkoły

b) Etapy realizacji kursu

(poszukiwania w przestrzeni cyfrowej; dyskusja online w małych grupach; komentarze indywidualne i grupowe; własne działania - próby realizacji odwróconej klasy; komunikacja z nauczycielami z USA, praktykującymi zasady odwróconej klasy; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć…); refleksja nad własną i mentorów działalnością dydaktyczną). Scenariusze lekcji oparte na strategii odwróconej klasy.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

III. PODZIELANE KOMPETENCJE UCZNIOWSKO -NAUCZYCIELSKIE

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

W obecnej formule kształcenia nauczycieli najpierw jest wiedza i umiejętności merytoryczne – przedmiotowe. Język obowiązuje naukowy, oficjalny. Potem myślenie w ramach nauczanego przedmiotu. Kształtowana w procesie wychowania nauczycieli, ich wiedza merytoryczna ma charakter wiedzy pewnej, nawet pytania czy problemy badawcze są pozorne, o czym uczniowie wiedzą, nawet ci najmłodsi. Na zdobytą z książek, laboratoriów czy wykładów wiedzę nakłada się wiedzę dydaktyczną i sprawności metodyczne, wąsko pojęte ale odnoszone do wszelkich uczniów – no może czasem do bardziej oraz mniej zdolnych – ale zawsze z odniesieniem masowym. Nie uwzględnia się w zasadzie koncepcji pedagogical content knowledge Lee Shulmana, która narzuca synchroniczność przekazu obu tych obszarów, co ma decydujące znaczenie dla wiedzy w działaniu. Proponujemy zatem takie kształcenie (uczenie się

i nauczanie), które dotyka budowanie osobistej wiedzy, kompetencji oraz związanych z nimi wartości. Nauczyciele musza posiadać te kompetencje, które mają kształtować u swoich uczniów – mało, muszą je zdobywać na przynajmniej podobnej drodze. Stąd idea podzielanych kompetencji nauczycielsko-uczniowskich. Podstawowe to: czytanie, pisanie, rachowanie i programowanie; Oczywiście jest ograniczona w pewny stopniu tożsamość a podkreślone obszary zróżnicowania takich kompetencji u obu podmiotów edukacyjnych. W proponowanym tutaj programie wskazujemy na najważniejsze z tych kompetencji, poza wymienionymi wyżej: krytyczne myślenie, projektowanie edukacyjne, tworzenie i stosowanie narzędzi edukacyjnych, rysowanie przedmiotowe, budowanie szkolnej społeczności uczącej się, rozwijanie wyobraźni oraz myślenie w działaniu.

b) Etapy realizacji (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z tematem; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (obserwacje, debaty i eksperymenty, sondaże…); prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć); refleksja nad własną i mentorów działalnością dydaktyczną). Projekty edukacyjne dla szkoły.

c) Zaliczenie i certyfikacja.


Kurs realizowany jest w następujących obszarach tematycznych:

1. CZYTANIE

2. PISANIE

3. RACHOWANIE

4. PROGRAMOWANIE (I-IV; V-VI; VII-VIII; IX-X; XI-XII)

5. KRYTYCZNE MYŚLENIE

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania: Krytyczne myślenie - uczniowie i nauczyciele: tożsamość i zróżnicowanie takiego myślenia obu podmiotów edukacji; komunikacja w edukacji – horyzontalna i wertykalna; mowa eksploracyjna; wiedza szkolna i wiedza osobista; myślenie według Hellera; podstawy budowania wiedzy o sobie i świecie (Karl Popper); myślenie potoczne i rozumowanie naukowe; pojęcia potoczne i pojęcia naukowe; operacje poznawcze; uzasadnieniami twierdzeń; dźwignie rozwoju myślenia krytycznego; Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych krytycznym myśleniem; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedzę naukową – własne działania (obserwacje, debaty i eksperymenty, sondaże…); prezentacja osiągnięć

i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć…); refleksja nad własną i mentorów działalnością dydaktyczną)

c) Zaliczenie i certyfikacja.

6. PROJEKTOWANIE EDUKACYJNE

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania: …. projektowanie uczniowskie – projektowanie odnośnie własnego uczenia się oraz projektowanie własnych działań wobec kolegów (uczniowie uczą się od siebie); projektowanie nauczycielskie: wobec siebie (nauczyciele uczą się od siebie) i wobec uczniów; prezentacje własnych myśli, dokonań, badań i doświadczeń; prezentacja wyników obserwacji); Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z tematem; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (obserwacje, debaty i eksperymenty, sondaże…); prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć); refleksja nad własną i działalnością projektowania edukacyjnego)

c)Zaliczenie i certyfikacja

7. TWORZENIE I STOSOWANIE NARZĘDZI EDUKACYJNYCH

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania: …. cyfrowe interfejsy, eksperymenty – ekranowe, eksperymenty w rozszerzonej rzeczywistości oraz laboratoryjne; eksperyment myślowy); Projekty edukacyjne dla szkoły.

b)Etapy realizacji (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z tematem; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (obserwacje, debaty i eksperymenty, sondaże…); prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć…); refleksja nad własną i mentorów działalnością dydaktyczną)

c) Zaliczenie i certyfikacja.

8. RYSOWANIE W PRZEDMIOTOWYM UCZENIU SIĘ – PORADNIK DLA UCZNIÓW ORAZ NAUCZYCIELI

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania: Rysunki w jaskini Lascaux… Funkcjonalne czy artystyczne początki rysowana Homo Sapiens? Strzemińskiego koncepcja rysunku związanego w rozwojem gospodarczym, politycznym i kulturowym. Rysunek jako język – alfabet rysunku, reguły semantyczne, semiotyczne i pragmatyczne rysowania. Rysunek jako prezentacja pojęcia – myślenia o…. Rysunek i jego znaczenie w przedmiotach przyrodniczych, humanistycznych i społecznych. Krótki kurs dydaktycznego rysowania – uczących się czyli - uczniów i nauczycieli. Badania nad znaczeniem dydaktycznym i interpretacją rysunku. Rysunek w terapii. Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z rysowaniem – rozmowa o własnych zdolnościach rysunkowych i stosunku do rysowania; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedzę naukową – własne działania - rysowanie

i obserwacja porównawcza rysunków innych osób; poszukiwanie uwarunkowań zróżnicowania rysunków; czym jest rysunek dla obserwatora – własny i cudzy, przedstawiający obiekty uczenia się; rozmowy i prezentacja oraz analiza osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć; refleksja nad własnym i cudzym rysowaniem; analiza rysunków w podręcznikach i innych pracach pisemnych

c) Zaliczenie i certyfikacja.

9. BUDOWANIE SZKOLNEJ SPOŁECZNOŚCI UCZĄCEJ SIĘ

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania. Społeczność szkolna coraz bardziej jest ujmowana jako całość – jako zintegrowane środowisko edukacyjne – uczniowie, nauczyciele oraz rodzice. Ale też najbliższe środowisko, a nawet dalsze otoczenie społeczne jest spostrzegane jako podmiot wychowania, jako wpływowe ośrodki socjalizacyjne a w efekcie edukacyjne. Etienne Wenger (inicjator poznania kontekstowego (situated cognition) oraz Jean Lave mówią o uczeniu się i nauczaniu jako aktywności zakorzenionej społecznie, a w efekcie o społeczności podzielanej praktyki, na tej podstawie John Brown i Paul Duguid kontynuują, mówiąc

o społecznym życiu informacji oraz wzajemnym uczeniu się praktyków w określonej dziedzinie. Nie tylko tu chodzi o samych nauczycieli, ale także o uczniów, oni także podzielają praktykę edukacyjną. Co więcej, autorzy Ci włączają edukację, biznes

i obywatelstwo jako dziedziny podzielanej praktyki, dostrzegając kluczową rolę technologii w tej integracji.

b) Etapy realizacji (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z tematem; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (obserwacje, debaty i sondaże…); prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć…); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w społeczności szkolnej; jej społecznych uwarunkowaniach. Analiza przyczyn wyznaczających własną gotowość do rejestracji i publikacji osobistej praktyki edukacyjnej. Ewaluacja własnych działań na rzecz budowania uczącej się społeczności szkolnej.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

10. KSZTAŁCENIE DLA WYOBRAŹNI – METODA LiD

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania: Ponad sto lat temu w sporze, jaki wiedli Santiago Ramon y Cajal, zwolennik doktryny neuronalnej oraz Carl Ludwig Schleich, zwolennik doktryny glejowej, zwyciężyła doktryna neuronalna tego pierwszego. Przez wiele lat nie zajmowano się badawczo komórkami glejowymi, których jest około 90 % objętości naszego mózgu. Im wyżej ewolucyjnie położony organizm tym więcej komórek glejowych znajduje się w jego mózgu…. Dzisiaj jest coraz więcej danych, że gleje a przede wszystkim astrocyty pełnią ważną rolę w naszym myśleniu, zwłaszcza w funkcjonowaniu wyobraźni oraz twórczości (Andrew Koob). Z drugiej strony jest coraz więcej danych badawczych, że to właśnie wyobraźnia jest/może być podstawą twórczości. Zatem to przede wszystkim w uczeniu się – nauczaniu szkolnym należałoby rozwijać wyobraźnię – byłby to nawet nadrzędny cel kształcenia ogólnego.

b) Etapy realizacji (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z wyobraźnią; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (studiowanie literatury); obserwacje; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online eksperymenty szkolne online; eksperymenty myślowe; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć…); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie rozwijania wyobraźni własnej i uczniów – raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

11. MINDFULNESS – MYŚLENIE… W DZIAŁANIU: CODZIENNA ROZWAGA/UWAŻNOŚĆ; świadomość codziennego doświadczania - “tu i teraz”

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania. Procedury decyzyjne. Codzienny pośpiech blokuje refleksję i refleksyjne działania. Rola impulsów w uczeniu się. Dramatyczne znaczenie szczegółów w uczeniu się i nauczaniu – odniesienia do technologii oraz do Donalda Schoena myślenia w działaniu refleksyjnego praktyka – reflection in action oraz on action. Zdolność koncentracji w uczeniu się i nauczaniu. Koncentracja w pracy z mediami i w przestrzeni cyfrowej. Treningi zdolności koncentracji. Trening w zakresie mindfulness. Projektowane edukacyjne dla pracy szkoły w zakresie dyspozycji mindfulness: nauczycieli oraz uczniów – projekty dla całej/szerokiej społeczności szkolnej.

b) Etapy realizacji (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z tematem; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (obserwacje, debaty i eksperymenty, sondaże…); prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym/edukacyjnym; rejestracja (możliwie wielomodalna) przeprowadzonych spotkań i zajęć; refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w kontekście dostrzegania i krytycznego oszacowania różnorodnych – szczegółowych – aspektów procesu kształcenia - praktykowanie myślenia w działaniu i raportowanie tejże działalności. Dyskusja prezentowanych raportów. 

c) Zaliczenie i certyfikacja.

IV. TWORZENIE SZKOLNYCH PROGRAMÓW UCZENIA SIĘ

I NAUCZANIA DZISIAJ – W SYSTEMIE KLASOWO-LEKCYJNYM ORAZ ONLINE

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Podstawa programowa a program uczenia się i nauczania oraz program zajęć. Szkolne programy uczenia się i nauczania. Uzasadnienie dla nauczycielskiego tworzenia programów nauczania. Zespoły programowe. Koncepcje programów uczenia się i nauczania – w przeszłości i dzisiaj. Polityczne uwarunkowania podstawy programowej

i programów nauczania. Zakres swobody nauczycielskiej w tworzeniu i realizacji programu uczenia się i nauczania. Kategorie programów uczenia się i nauczania. Programy ukryte. Cele, materiał uczenia się i nauczania, aktywności uczniów w programie uczenia się

i nauczania. Przykładowe programy nauczania. Krytyka istniejących programów nauczania. Badana nad tworzeniem programów nauczania przez nauczycieli. Instytucje zajmujące się programami uczenia się

nauczania.

b) Etapy realizacji: aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z programami uczenia się i nauczania, ich kategoriami oraz procesem ich tworzenia, sporządzenie raportu; debata nauczycielska online; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedzę naukową – własne działania (studiowanie literatury, wywiady nauczycielskie, analiza realizowanych programów przedmiotowych – według zadanych kryteriów; obserwacje zbieżności/rozbieżności między programem zadanym a realizowanym, analiza uwarunkowań w tym zakresie; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; eksperymenty myślowe; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć…); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie tworzenia własnego programu uczenia się i nauczania; program dany a program własny (zadany) – raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

V. PRZESTRZEŃ SZKOLNA – JEJ MONITOROWANIE Z POMOCĄ UCZNIÓW W SZKOŁACH JUŻ ISTNIEJĄCYCH; PROJEKTOWANIE SZKÓŁ

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Przestrzeń klasowa i szkolna - Budynki szkolne, które pomagają uczyć; Przestrzeń fizyczna funkcją naszego widzenia świata; czynnik kształtujący nasze wyobrażenia o świecie. sześciu do ośmiu godzin dziennie. Wystrój klas/szkoły oraz aranżacja architektoniczna. Przykłady architektury szkolnej i klasowej. Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji: (aktywowanie posiadanej wiedzy, umiejętności i przekonań związanych z przestrzenią szkolną; szkolna (nauczycielska, uczniowska i rodzicielska) konferencja o znaczeniu przestrzeni szkolnej dla pracy uczniów i nauczycieli; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedzę naukową – własne działania (studiowanie literatury, obserwacja przykładów innych szkół; osobiste projekty zmiany plastycznego wystroju przestrzeni szkolnej; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; prezentacja własnych projektów zmiany; dyskusja; możliwy konkurs i poszukiwania środków na realizację; sondaż środowiskowy – uczniowie, rodzice, środowisko lokalne; eksperymenty myślowe; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym), rejestracja przeprowadzonych spotkań i zajęć…); refleksja nad własną działalnością w zakresie zmiany wystroju przestrzeni szkolnej i klasowej – raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów.

c) Zaliczenie i certyfikacja.


VI. INTELIGENCJA RĘKI

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Reprezentacje w mózgu organów najbardziej wrażliwych i ruchliwych. Wyniki badań Susan Greenfield - intensywne ćwiczenie palców może prowadzić do powiększenia obszarów reprezentacji tychże palców. Brak aktywności np. oka, prowadzi do trudności w widzeniu, co jest spowodowane brakiem wystarczająco bogatych połączeń neuronalnych między okiema mózgowym ośrodkiem widzenia. Wyniki jak i publikacje dotyczące wykorzystania edukacyjnego połączeń między mózgiem a ręką. Wzrastająca liczba publikacji dotyczących afordancji i interfejsów montowanych w narzędziach cyfrowych. Powrót do

b) Etapy realizacji: aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z uczeniem się opartym na działaniu praktycznym; rozmowy z nauczycielami i uczniami dotyczące historii i praktyki w zakresie uczenia się przez badanie, w tym eksperymentowanie; pracownie przedmiotowe w szkołach polskich; Dewy i jego kształcenie poprzez działanie; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedzę naukową – własne działania (studiowanie literatury; eksperymenty szkolne online; eksperymenty myślowe; eksperymenty na żywo – we własnym środowisku szkolnym/ edukacyjnym; eksperymenty ekranowe oraz w AR; obserwacje; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; rejestracja (audio, foto czy filmowa) oraz upublicznianie przeprowadzonych spotkań/zajęć; refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie poszerzania uczenia się przez działanie, zwłaszcza manualne/eksperymentalne – raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

VII. ZASTOSOWANIA CYBERPRZESTRZENI ORAZ TECHNOLOGII W EDUKACJI SZKOLNEJ

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Przegląd raportów, badań i projektów edukacyjnych – planowanych i już działających; Institute of Play – gry edukacyjne – ich wielokierunkowe znaczenie edukacyjne; Programy szkolne oparte na grach. Strategia Quest To Learn w uczeniu się… Wzajemne uczenie się uczniów i nauczycieli z wykorzystaniem technologii i cyfrowej przestrzeni. Accorn school w Londynie; Szkoły pozostające programowo bez technologii… (szkoły pedagogiki Rudolfa Steinera…); Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji: (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z technologia i cyfrową przestrzenią w edukacji; refleksja nad własnym doświadczeniem; znane doniesienia badawcze; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (studiowanie literatury; raporty z badań; Raport Krzysztofa Głomba – bezpieczeństwo cyfrowe; Raport OECD, Raporty Obamy; Raport Banku Światowego); sondaż wśród uczniów; badania fokusowe wśród nauczycieli; obserwacje; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym); technologia i Internet w mojej pracy pedagogicznej; rejestracja i upublicznienie przeprowadzonej lekcji z TIK); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie stosowania TIK w pracy z uczniami – nie tylko na lekcjach: raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

VIII. MEDIA i ORGANIZACJE KOMUNIKACJI SPOŁECZNEJ W SZKOLE – TWORZENIE, REALIZACJA I ZARZĄDZANIE

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Teatr Szkolny – w grupie czy zespole szkół; Telewizja Szkolna – dla grupy szkół; Gazeta Szkolna; Radio w szkole; Uczniowski Internet (szkolna sieć cyfrowa) – tworzenie i zarządzanie; Szkolne Samorządy Obywatelskie; Parlament Uczniowski; Obywatelskie Organizacje Pozaszkolne (organizacje nie zarządzane przez szkołę – ale funkcjonujące w społeczności szkolnej); Uczniowskie Organizacje Naukowe; Uczniowskie Organizacje Społeczne; Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji: (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych ze społecznościom i organizacyjnym działaniem uczniów w szkole; refleksja nad własnym doświadczeniem z mediami szkolnymi oraz publicznymi instytucjami komunikacyjnymi; znane doniesienia badawcze; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (studiowanie literatury; sztuka i media publiczne w szkole ); sondaż wśród uczniów oraz nauczycieli w zakresie potrzeby/znaczenia medialnej aktywności uczniów/nauczycieli – w edukacji obywatelskiej i partycypacyjnej; badania fokusowe wśród nauczycieli; obserwacje; prezentacja osiągnięć i systematyzacja –działania szkolne i debaty online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym); szkolne media w mojej pracy pedagogicznej; rejestracja i upublicznienie zajęć dotyczących tworzenia/realizacji mediów publicznych w szkole; projektowanie/prowadzenie stacji medialnych w szkle; refleksja nad własną działalnością – przeszłą i planowaną - w zakresie stosowania szkolnych mediów publicznych w pracy z uczniami raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

IX. SZTUCZNA INTELIGENCJA… I CO DALEJ Z TECHNOLOGIĄ CYFROWĄ…

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Media najpierw…potem technologia; technologie pierwotne i współczesne; Trwałe zainteresowanie technologią ze strony Sapiens. Technologia a osłabianie się niezależności bytowej, poznawczej i pragmatycznej człowieka. Zapoznane propozycje zastosowań technologii w edukacji. Neil Postman o technologii… w życiu człowieka. Idee Elona Muska. Początki sztucznej inteligencji. Stephen Hawking o sztucznej inteligencji oraz o technologii. Jak zrealizować konieczność humanistycznego skonsumowania technologii – sztucznej inteligencji przez Sapiens? Przyszłość technologii i sztucznej inteligencji w edukacji szkolnej… Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji: (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych ze sztuczną inteligencją; refleksja nad własnym doświadczeniem ze sztuczną inteligencją – jej niepełne objawy niemal w każdej sferze życia; znane doniesienia badawcze; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (studiowanie literatury; raporty z badań; Elon Musk; Stephen Hawking oraz Przegalińska o sztucznej inteligencji; sondaż wśród uczniów; badania fokusowe wśród nauczycieli; obserwacje; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym); przyszłość gatunku Sapiens w kontekście sztucznej inteligencji – bania fokusowe z nauczycielami i uczniami; rejestracja i upublicznienie przeprowadzonej lekcji o sztucznej inteligencji); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie poznawania znaczenia sztucznej inteligencji dla człowieka; raport online z przemyśleń i dokonań, wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

X. SZTUKA W EDUKACJI SZKOLNEJ

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

W 2008 roku nakładem fundacji DANA w USA ukazała się książka prezentująca wyniki badań nad znaczeniem sztuki dla rozwoju poznawczego dzieci, młodzieży i dorosłych. Wyniki badań jednoznacznie pokazują, że zdecydowane zaangażowanie przedstawicieli wszystkich wymienionych wyżej grup, a zwłaszcza dzieci w sztukę (np. muzykowanie i komponowanie, taniec, recytacje itd.) zdecydowanie sprzyja rozwojowi ich dyspozycji poznawczych. Znajdujemy w świecie współczesne przykłady szkół (Włochy, USA) które włączają sztukę do realizacji programów nauczania z matematyki czy fizyki. Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji: (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych ze znaczeniem aktywności w dziedzinie sztuk – słownych, plastycznych, tanecznych, muzycznych czy wizualnych (foto-filmowych) w edukacji; refleksja nad własnym doświadczeniem; znane doniesienia badawcze; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedze naukową – własne działania (studiowanie literatury; Learning, Art. and the Brain; sondaż wśród uczniów; badania fokusowe wśród nauczycieli; obserwacje; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym); sztuka w mojej pracy pedagogicznej; rejestracja i upublicznienie przeprowadzonej lekcji z odniesieniem do sztuki); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie wykorzystywania sztuki w pracy z uczniami – nie tylko na lekcjach: raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

XI. PLASTYCZNY MÓZG

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Jesteś tym co robisz, a robisz to kim jesteś. Neurogeneza podstawą plastyczności mózgu; Elizabeth Gould i jej badania. Badania nad mózgami taksówkarzy londyńskich. Badania Marcela Justa i Gary’ego Smaala; Samoleczący się mózg. Noah Harari o ewolucji mózgu. Znaczenie kultury w ewolucji homo sapiens. Edukacja w kontekście wiedzy o mózgu.

b) Etapy realizacji: (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z mózgiem; refleksja nad własnym doświadczeniem plastyczności mózgu – uczenia się mózgu; znane doniesienia badawcze; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedzę naukową – własne działania (studiowanie literatury; Mózg: Susan Greenfield; 12 zasad… John Medina; Mózg: fascynacje, problemy, tajemnice - Jerzy Vetulani; Architektura wiedzy w szkole: Stanisław Dylak); sondaż wśród uczniów dot. wiedzy o mózgu i układzie nerwowym człowieka; badania fokusowe wśród nauczycieli; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym); wiedza o mózgu w mojej pracy pedagogicznej; rejestracja i upublicznienie przeprowadzonej lekcji z modyfikacją opartą na nabytej wiedzy o funkcjonowaniu mózgu); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie stosowania wiedzy o mózgu w pracy z uczniami – nie tylko na lekcjach: raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów. Projekty edukacyjne dla szkoły.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

XII. JĘZYK W EDUKACJI PRZYRODNICZEJ

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Język to główne źródło informacji dla dzieci uczących się sposobu widzenia świata opisanego w ich kulturze. Badania dotyczące socjalizacji poprzez język wykazały, że sposoby konwersacji dorosłych z małymi dziećmi różnią się w zależności od przekonań, wartości i porządku społecznego charakterystycznego dla danej kultury. Powyższe stwierdzenia są w zasadzie dość oczywiste. Jednak, nie zawsze my - nauczyciele - zdajemy sobie sprawę z tego, jak bardzo nasi interlokutorzy pracują nad wypowiedzianymi przez nas słowami. Ludzie nie tylko są użytkownikami symboli w komunikowaniu, ale także ich wytwórcami. Właśnie poprzez symbole czy lepiej na ich podstawie, ludzie zwykli kategoryzować innych w taki sposób, że jednych dyskryminują, a innych faworyzują. Badania wskazują, że dzieci, przychodzą do szkoły już z pewną wiedzą o tym, czym jest język i jakie są jego funkcje. Zdaniem radykalnego konstruktywisty - nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż słowa noszą idee i wiedzę oraz, że słuchacz, który rozumie, co my mówimy, koniecznie ma mieć struktury pojęciowe identyczne z naszymi . Zaprzeczając temu stwierdzeniu, zdaniem E. Glaserfelda, dochodzimy do wniosku, iż rozumienie jest sprawą raczej dostosowania niż dobierania (a matter of fit rather than match).

b) Etapy realizacji: (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych językiem w uczeniu się i nauczaniu. Refleksja nad własnym doświadczeniem związanym z językiem w edukacji przyrodniczej; język w funkcji komunikacji i uczenia się – przykłady jednej i drugiej funkcji; znane doniesienia badawcze; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedzę naukową – własne działania (studiowanie literatury: np. Ida Kurcz, Eliza Rybska; Douglas Barnes; Clive Sutton; Stanisław Dylak); sondaż wśród uczniów dot. świadomości językowej to jest związków między językiem a wyrażaniem własnej wiedzy; badania fokusowe wśród nauczycieli; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym); wiedza o języku w mojej pracy pedagogicznej; rejestracja i upublicznienie przeprowadzonej lekcji z modyfikacją opartą na nabytej wiedzy o funkcjach języka w uczeniu się); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie stosowania wiedzy o języku jako narzędziu uczenia się uczniów – nie tylko na lekcjach; esej nauczycielski i uczniowski: Granice mojego języka granicą mojego poznania; raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów. Projekty edukacyjne dla szkoły.

c) Zaliczenie i certyfikacja.


XIII. MYŚLENIE DZIECI

a) Cele i materiał uczenia się i nauczania.

Dzieci myślą – są wręcz badaczami z ulicy. Konieczność uwzględniania wiedzy potocznej uczniów w edukacji szkolnej. David Ausubel i jego advance organizer – pierwsza zasada psychologii uczenia się. Alison Gopnik a Daniel Willingham o myśleniu uczniów (o różnicy zdań między tymi badaczami) oraz przyczynach ich obojętności wobec szkoły. Szkolne nauczanie według zasady Davida Ausubela. W kontekście myślenia dzieci, w literaturze przedmiotu pojawiają się dwie nieco przeciwstawne tezy. Pierwsza grupa to twierdzenie o tym, że dzieci myślą, że są myślicielami niemal jak naukowcy (por. Alison Gopnik). Drugi zbiór opinii wynika z przekonania, że myślenie w ogóle nie jest naturalną dyspozycją intelektualną człowieka, że do myślenia się dochodzi ciężką pracą, że myślenia trzeba się nauczyć, i to właśnie w szkole (por. Daniel Willingham). W takim jak wyżej ujmowaniu myślenia jest wyrażone przekonanie, że naturalne dla mózgu jest uciekanie, unikanie niebezpieczeństwa, walka obronna i atak, płodzenie i tak dalej. Zaś do samego myślenia są potrzebne specjalne warunki – klarowność sytuacyjna, przekonanie o dużym stopniu powodzenia wymyślonych działań, wizja sukcesu, dogłębnie przeżywana sytuacja trudna czy nawet kryzysowa. Projekty edukacyjne dla szkoły.

b) Etapy realizacji: (aktywowanie posiadanej wiedzy i przekonań związanych z krytycznym myśleniem dzieci; refleksja nad własnym doświadczeniem związanym z myśleniem dzieci oraz posiadaną wiedzą przyrodniczą; przykłady dziecięcej ekspresji słownej i rysunkowej ujawniającą dziecięcą wiedzę i umiejętności przyrodniczych; znane doniesienia badawcze; przetwarzanie wiedzy potocznej w osobistą wiedzę naukową – własne działania (studiowanie literatury: np. Alison Gopnik; Joanna Malinowska, Teresa Neckar-Ilncka; Stanisław Dylak); sondaż wśród uczniów dot. związków między językiem a myśleniem; co dla nich znaczy: myśleć…; badania fokusowe wśród nauczycieli; prezentacja osiągnięć i systematyzacja – działania i debaty online; działania na żywo – we własnym środowisku szkolnym(edukacyjnym); wiedza o myśleniu dzieci w mojej pracy pedagogicznej; rejestracja i upublicznienie przeprowadzonej lekcji z modyfikacją opartą na nabytej wiedzy o myśleniu krytycznym dzieci i posiadaną przez nich wiedzą przyrodniczą w uczeniu się); refleksja nad własną działalnością dydaktyczną w zakresie stosowania wiedzy o myśleniu dzieci jako narzędziu uczenia się uczniów – nie tylko na lekcjach; esej nauczycielski i uczniowski: Gdy nauczyciele mniej nauczają, uczniowie uczą się więcej; raport z przemyśleń wobec wybranych kolegów-nauczycieli i uczniów. Projekty edukacyjne dla szkoły.

c) Zaliczenie i certyfikacja.

XIV. TEORIE UCZENIA SIĘ ORAZ STRATEGIE I METODY NA NICH OPARTE

XV. KSZTAŁCENIE OGÓLNE DZIECI ZDOLNYCH

XVI. KSZTAŁCENIE DZIECI Z TRUDNOŚCIAMI W UCZENIU SIĘ

XVII. SZKOŁY I PROGRAMY ONLINE W EDUKACJI SZKOLNEJ

XVIII. WZAJEMNY RESPEKT UCZNIÓW, NAUCZYCIELI, RODZICÓW ORAZ ŚRODOWISKA SPOŁECZNEGO W EDUKACJI SZKOLNEJ

W przygotowaniu:


Powrót

Misją Moderatora jako firmy szkoleniowo-doradczej jest służenie partnerom biznesowym.

Od początku istnienia firmy opieramy nasze działania na zweryfikowanej empirycznie, rzetelnej wiedzy psychologicznej. Unikamy treści i metod, które stanowią przelotną modę niepopartą wiarygodnymi badaniami. Akademickie korzenie założycieli firmy pozwalają oddzielać ziarno od szkoleniowych plew. Od lat propagujemy na rynku usług rozwojowych podejście oparte na dowodach (Evidence-Based Training). Oznacza to, że treści szkoleń i metody nauczania przepuszczamy przez filtr dowodów. Nasza filozofia jest znakiem jakości i wyróżnikiem firmy na rynku szkoleń biznesowych.Ponieważ występowanie w roli moderatora wymaga wielu umiejętności społecznych, nasza „biblioteka” zajmuje się zagadnieniami związanymi z rozwiązywaniem konfliktów, skuteczną autoprezentacją, radzeniem sobie z emocjami, podejmowaniem decyzji, negocjacjami .

Zespół Moderator Evidenced-Based

I.ZAŁOŻENIA I CEL PROJEKTU

Edukacja XXI wieku stoi przed niespotykanymi dotąd wyzwaniami, które wiążą się z lawinowym rozwojem nowych technologii oraz wynikającymi stąd potrzebami społecznymi. Postępująca globalizacja stawia przed młodymi ludźmi oczekiwania związane z „odnalezieniem się” w różnych środowiskach. Informacje z niektórych dziedzin zdobywane w trakcie nauki dezaktualizują się po kilku latach. Wiele zawodów znika. Pojawiają się natomiast zupełnie nowe zawody związane z nowymi technologiami. W ciągu życia człowiek uczy się kilku zawodów i zmienia pracę znacznie częściej niż ludzie 20 lat temu. Trendy te wymagają uczenia się przez całe życie, co zostało usankcjonowane przez Unię Europejską w postaci dyrektywy long life learning. Z drugiej strony w polskich szkołach często mamy do czynienia z tradycyjnymi metodami uczenia dzieci i młodzieży. Dlatego też wyposażenie nauczycieli w nowoczesne metody i podejścia edukacyjne staje się cywilizacyjną koniecznością gwarantującą sukces w zmieniającym się świecie.Głównym celem projektu jest zdobycie przez możliwie największą liczbę nauczycieli wiedzy i umiejętności związanych z nowoczesnymi metodami edukacyjnymi, które są ściśle związane z nowymi technologiami. Projekt zakłada przeszkolenie nauczycieli w metodykach pracy z uczniami zapewniającymi większą efektywność i zadowolenie uczniów. Istotnym elementem projektu jest połączenie sposobu nauczania z dostępnymi technologiami. Szkolenia prowadzone są w nurcie opartym na dowodach (evidence based), co oznacza, że wykorzystujemy metody możliwie najlepiej sprawdzone empirycznie zarówno w badaniach naukowych jak i w praktyce edukacyjnej. Zajęcia prowadzone są przez trenerów mających duże doświadczenie pracy w środowisku szkoły.

II.PROGRAM MERYTORYCZNY

Program merytoryczny projektu obejmuje metody pracy oraz zasady, które są na ogół rzadko wykorzystywane przez nauczycieli w polskich szkołach. Ich zastosowanie wymaga zapoznania się z podstawami teoretycznymi oraz z praktycznymi ćwiczeniami w warunkach szkoleniowych. Przykładowe treści szkoleń dla nauczycieli:

III.ORGANIZACJA SZKOLEŃ

Szkolenia odbywają się w trybie spotkań trwających 4 lub 8 godzin. Możliwe są też dłuższe formy. Ostateczny kształt szkoleń zostanie elastycznie dostosowany do potrzeb grupy nauczycieli oraz rodzaju konkursu.

I. UCZENIE SIĘ ODWRÓCONE (flipped learning)

Metoda polegająca na przeniesieniu części teoretycznej lekcji na naukę w domu opierając się na przygotowanych przez nauczyciela materiałach (prezentacje, filmy, internet).

W klasie uczniowie uczą się praktycznego wykorzystania zdobytej wiedzy lub dyskutują poznany materiał. W ten sposób uczniowie zdobywają konkretne umiejętności oraz doskonalą kompetencje społeczne w zakresie krytycznego myślenia, dyskusji, przekonywania, autoprezentacji. Lekcje prowadzone w konwencji odwróconego uczenia się są nie tylko efektywne, ale także atrakcyjne zarówno dla uczniów jak i nauczycieli.


II. PUZZLE EDUKACYJNE (jig-saw classroom)

Metoda opierająca się na założeniu, że efektywnym sposobem uczenia się jest uczenie innych. Uczniowie opanowują materiał dzieląc go na części a następnie uczą innych swojej części. Metoda od dawna jest wykorzystywana w Stanach Zjednoczonych w edukacji różnych dziedzin. Bardzo istotną wartością metody jest także uczenie współpracy w realizacji zadań. Walory edukacyjne są więc sprzężone ze społecznymi i wychowawczymi.


III. ZARZĄDZANIE BŁĘDAMI (error management training)

Metoda polega na świadomym wykorzystaniu błędów w procesie uczenia się. Z badań empirycznych wynika, że jest to jedna z najefektywniejszych metod edukacyjnych na każdym poziomie edukacji. Zarządzanie błędami było podstawową metodą w nauczaniu obsługi programów komputerowych w Stanach Zjednoczonych.

IV. GAŁĄŹ LOGICZNA

Polega na porządkowaniu faktów w logiczne ciągi zdarzeń lub zjawisk. Metoda ma zastosowanie w uczeniu większości przedmiotów szkolnych. Najważniejszym walorem metody jest kształtowanie umiejętności oddzielania faktów od interpretacji oraz krytycznego myślenia.

V. MYŚLENIE WIZUALNE

Stanowi metodę opartą na psychologicznych prawidłowościach uczenia się wykorzystującego różne zmysły w procesie przetwarzania informacji. W trakcie warsztatu nauczyciele uczą się jak docierać do uczniów wykorzystując różne kanały zmysłowe. Ważne znaczenie w wykorzystaniu metody myślenia wizualnego mają technologie wspierające proces edukacyjny.


V. MYŚLENIE PYTAJNE

Polega na uczeniu się poprzez zadawanie pytań. Uczniowie poznają metody „atakowania” problemów pytaniami. Metoda bardzo dobrze sprawdza się zwłaszcza w przedmiotach humanistycznych, gdzie dyskutuje się różne zagadnienia. Myślenie pytajne uczy także kontroli myślenia i dyskusji grupowej.



© Copyright Euroimpex